Gustuje w małych, chudych kobietach fatalnych z niedużym biustem

- Jesteś weteranem kultury punkowej. Dlaczego zdecydowałeś się napisać powieść punkową po tak wielu latach?

- Kultura punkrockowa się zmieniła, ale wciąż żyje. Zmieniła się dlatego, że świat się nieustannie zmienia. Świat się komercjalizuje i zespoły punkowe wciąż powstają, choć są coraz bardziej profesjonalne. W swojej powieści nie chciałem się odnosić do punkowej legendy lat 70. i 80. Chciałem napisać powieść o miłości, której narratorem jest trochę kabotyn, trochę pozer niezdolny do zbudowania trwałego związku. Kultura punk jest dodatkiem i tłem dla całości.

- Czy ów narrator jest mocno podobny do autora?

- Oczywiście, pisząc tę książkę korzystałem z własnego życia i doświadczeń, ale nie można jej czytać jako pamiętnika. Natomiast miejsca, które opisuję, są konkretne, istnieją, podobnie jest z muzyką. Książka zaczyna się od koncertu Deutera na początku nowego tysiąclecia w klubie CDQ w Warszawie. Bohater posiada także moje cechy fizyczne i gustuje w podobnych dziewczynach. Są to małe, chude kobiety fatalne z niedużym biustem.

- Kłania się „Lolita” Vladimira Nabokova.

- To jest jedna z moich ulubionych książek. Mniej bym szukał powiązań z innym polskimi powieściami o kulturze punk.

- Jesteś szefem firmy analizującej rynek książki. Do jakiego stopnia twoja zawodowa wiedza wpłynęła na „Xennę”?

- Jest tam wiele rzeczy, które podobają się czytelnikom, na przykład seks. Nie unikam tego tematu. Jednak napisałem w jakimś sensie książkę niszową, nie każdy czytelnik interesuje się klimatami punkowymi. Nowy jest także sposób promocji i sprzedaży tej powieści – można ją kupić nie tylko w księgarniach, ale także na koncertach. I tam bardzo chętnie jest kupowana. Zresztą pomysł takiej sprzedaży nie wyszedł ode mnie, zaproponowali mi to ludzie młodsi o pokolenie. Idea się sprawdza.

Tomasz Rozwadowski "Dziennik Bałtycki" 2.04.2007