Penny Rimbaud "Zbuntowane życie"

Trudno sobie wyobrazić anarcho-punk bez Penny’ego Rimbauda. Dobrodusznego anarchisty‚ zagubionego pacyfisty‚ który gotów był rzucać butelki z benzyną na policyjne samochody‚ a jednocześnie przez trzydzieści lat prowadził farmę‚ która stała się schronieniem nie tylko dla dziesiątków „młodych gniewnych”‚ lecz także dla rzesz kotów‚ które karmił kupowanym w supermarkecie mięsem‚ choć sam żywił się wyłącznie tym co wyhodował w ogrodzie. Brzydził się zarówno mięsem‚ jak i hipermarketem‚ ale dobra dieta kotów była ważniejsza niż własne uprzedzenia.

Krytykował konsumpcyjne społeczeństwo i to co ze sobą niesie. Krytykował władzę‚ wielokrotnie sądzony za akcje wymierzone przeciwko rządom Margaret Thatcher‚ krytykował media‚ Kościół‚ instytucje państwowe i organizacje społeczne. Niezależny‚ dbał by nie identyfikować go z żadnym ruchem‚ choć przecież stworzony przez niego Crass był nie tylko punk rockowym zespołem‚ lecz ideologią‚ jakże konsekwentnie propagowaną… dokąd sam nie utracił wiary w to‚ o co walczył. „Crass był niemal wszystkim‚ ale nade wszystko był wspólną tożsamością‚ która dawała wspólny cel” – napisał po rozpadzie grupy.

„Zbuntowane życie” to wspomnienia Rimbauda‚ historia grupy Crass‚ opowieść o śmierci najlepszego przyjaciela autora – Willy’ego Hope’a‚ a także swoisty manifest anarchistyczny.

(Ł) Magazyn Literacki KSIĄŻKI nr 118